جهانی ترین رقص فلامنکو

آشنايي با Antonio Merce

 

باله ای که آنتونیا مرسه خلق کرده از اهمیت خاصی در رقص نمایشی اسپانیا برخوردار میباشد چراکه غیراز این تاکنون هیچ طراحی جدی و خاصی در رقص باله ملی انجام نشده است . اگربخواهیم به نام آثاری که زیر سایه­ی هنر نمایشی این هنرمند جمع شده اشاره ای کنیم باید فهرستی از موسیقی منتخب اسپانیائی از Albeniz  تا Halffter و از Granados  تا Falla را ذکر کنیم . به عبارت دیگر سلایق فولکلوریک این هنرمند – درکامل ترین معنای کلمه – او را به بهره گیری از تمام رقص های اصلی و محلی که می شناخت هدایت کرد .

وی به همین جهت مسافرت های فراوانی کرده که یکی به Salamanca بوده تا به بررسی رقص Charro بپردازد . رقص مذکور در تخصص پیرمردی بود که رقص یکپارچه ای با وقار بی نظیر و قدم های کوتاه و ظریف اجرا می کرد . سپس در سفر به خارج از کشور توجه خود را بر مسائلی غیرقابل درک معطوف ساخت و رقص La Carinosa ، ملغمه ای از فرهنگ فیلیپین را به ارمغان آورد که رقصی بسیار عالی برمبنای دوران و چرخش با حرکت های نرم و آرام است که او به هنگام اجرای آن دستمال ظریفی بدست می گیرد . لحظه ای آرام و لحظه ای تند و اغلب ظریف ، آنطور که او در فضائی کوچک به القای حس می پردازد ، دستمال چنان حرکت خیره کننده و سحرآمیزی دارد که انگار زنده است و حیات دارد و نور زیبائی از آن می تابد .

هنگام اجرای این رقص در پاریس ، انجمن فیلیپینی های مقیم آنجا به او تبریک گفتند . انتقال این برداشت ها و شبیه سازی ها واضح ترین جنبه­ی شخصیت و حس خلاقیت چشمگیر اوست . او از  هر رقصی حتی پیچیده ترین و مبهم ترین رقص ها بهره برد و ویژگیهای چندگانه ای به آن افزود و با توانائی و غنای خود آن را به نمایش گذاشت . نمونه­ی چنین هنری وقتی پدیدار می شود که او Jota aragonesa ، رومبای کوبائی یا suite آرژانتینی را مشتمل بر سه رقص اجرا می کند : Condiciones ، Bailecito و Tango همراه با رقصی از والنسیا و طیف کاملی از رقص های اندلسی .

تمام این برداشت ها و شبیه سازی ها مشتمل بر نمونه های نادری از تلفیق حرکات بدن و فصاحت بیان برای تمام رقصنده هائی که بخواهند رقص فولکلور را به جدیت دنبال کنند و ویژگی نوآوری و حس خوب را داشته باشند قابل استفاده است . بهرحال ، اینک موقع آنست که تمامی این بازآفرینی ها درقالب یک نمایش منتخب به صورت نسخه­ی اندلسی که جهانی ترین رقص فلامنکوست ، بدون آنکه ویژگی های اصلی را ازدست بدهد اجرا شود. او هیچگاه از رقص خالص و واقعی فلامنکو دست برنداشته است . خواننده و آهنگساز فلامنکو ، فرناندو ال د تریانا  در کتاب خود " هنر و هنرمندان فلامنکو " به سال 1935 چنین آورده که آنتونیا مرسه اولین رقاص اسپانیائی درتئاتر نیست اما بهترین tablao bailaora است . سپس اضافه میکند که او هنوز می تواند بهترین آموزگار bailaoras با لباس بلند باشد .

زمانی که به مادرید می رود دوستانش او را به انجمن اندلسی می برند . مشهورترین خوانندگان ، توکه خوان ها و بالرین ها از قدیم در آن گردهم می آمدند . همگی جمع می شدند تا یک شب با او باشند . اینجا هنر فلامنکو در نهایت قرار می گرفت . پس از آنکه همه هنرنمائی میکردند آنگاه نوبت او بود تا متقابلا دیگران را از هنر خود بهرمند سازد . ما رقص او را آنوقت دیدیم ، پس از آنکه اغلب مشاهیر با بهترین گيتاریست ها همراهی می کردند . برتری او هم همینجاست : آنتونیا در رقص کلاسیک و فلامنکو ماهر است و همه­ی هنرمندان و حرفه ای های jondo بیش از همه تحت تأثیر قرار می گیرند . بینندگان درواقع او را نمی بینند بلکه حس میکنند . دیدن حرکات و قدم های خلاقانه­ی او رقص مدرن و bailes را با گیتار میآمیزد و همه د رقالب سبک اندلسی ظهور میکند .

این تحریف نیست ، نبوغ و خلاقیت است که میان اندکی از معلمان و هنرمندان bailaoras باقی مانده. او استقبال مردمی را با آنچه مغز هنر اسپانیائی است پاسخ میدهد ، باآنچه که او به خوبی و کمال میداند نه با تحریف . چنین جملاتی وقتی از زبان یک هنرمند متعصب و از جنس فلامنکو مثل فرنادو د تریانا خارج شود تأثیر بسیار زیادی دارد . آنچه La Argentina از Seguidillas و Zapateado و تانگوی اندلسی و مالاگنا ارائه میکند ، قدرت زندگی دارد و با قدرت ، وضوح و سبک هوشمندانه ای به شنوندگان منتقل می شود . میتوان گفت که او درون خود را برای حل تمام معضلات رقص اسپانیائی آماده کرده است.

هرچند کارمن آمایا با جهتی معکوس ، سراسر آمریکا را تسخیر میکند اما در واقع هیچکس از جمله خودش رقص او را درک نمیکند چراکه نه حرکتی هوشمندانه بلکه طوفانی از حرکات ناموزون و بهم ریخته است . او به نحوی می رقصد که اصلا مورد توصیه لاآرژانتینا نیست ، از کمر به پائین است ، فقط پائین تنه . البته لاآرژآنتینا معتقد است تأثیر هیچ چیز مثل حرکت تمامی بدن در رقص واقعی به چشم نمی آید . کارمن آمایا درتاریخ رقص کار پراهمیتی کرده چراکه توانسته حدود ده سال درامریکا برقصد و بی رقیب بماند . البته این باله­ی جیپسی هیچ چیز از خود نمیداند و فقط احساسات تماشاگران را محک میزند. چیزی استثنائی و غیرقابل تقلید است که اثری هم از آن بجا نمی ماند همانطور که باد هیچ اثری بر شعله بجا نمیگذارد . امروز کماکان از دروس آنتونیا به عنوان معیار و سبک خالص و وضوح هنر یادمیشود چراکه او نه فقط با « سر » بلکه با « فکر » می رقصد .

 

 

 

 

 

flamenconews.ir               اختصاصي    
flamenconews@gmail.com لاله ميرباقري

 

 

 

ارسال مطالب ، پيشنهاد و انتقاد                  flamenconews@gmail.com

تماس آن لاين                                   flamenconews_id@yahoo.com

 

 

منبع :
www.flamenconews.ir
date:1387/10/21