عجب فاندانگوئی !

مجموعه ای از خطاهای فلامنکو و آموزش کوتاهی در  اجتناب از  آن  -  اثر جیم موریس

 

راستی فکر می کنید که  اقشار مختلف توریست های خارجی چه قضاوتی در مورد فلامنکو دارند ؟ آنهائی که پیشتر هیچ از فلامنکو نمی دانستند حال در هنگام قدم گذاشتن بر سواحل ایبریا چگونه با این پدیده ی موسیقائی برخورد می کنند ؟ البته تقریبا همه کس روی زمین واژه ی فلامنکو را شنیده  و این مطلب عموما به تصوری بازمیگردد که از طریق جهانگردان اسپانیائی در مورد اسپانیا کسب کرده اند. این جهانگردان تصور می کنند که فلامنکو را در اولین نگاه می شناسند : قاشقک نوازی و پاشنه کوبی و  زنان و دخترانی با کلاه کوردوبائی و  دامن های خال مخالی که هی می چرخند ؛ و البته یک یا چند گیتار و نوازنده ای  پیر  و  آواز  مکرر   Eso es!و  Ole!  . همین ، این شد فلامنکو !

البته  ما می دانیم که فلامنکو چیزی  بیش از این حرف هاست و چنین اطلاعاتی هیچگاه مارا برای مواجهه با آواز فلامنکو آماده نمی کند . چنان زمینه ای موجب می شود که  پس از شنیدن آواز ، یا به سرعت راه خروجی را می جوئیم یا برعکس ، می نشینیم و در عمق ان فرو می رویم تا بلکه به آنچه انتظار داشتیم برسیم  . رقص نیز تاثیری مشابه دارد خصوصا آنگاه که گروهی نشسته ناگهان بر می خیزند و با حرکاتی سریع  به سوی صحنه پیش می روند . پس از اتمام برنامه نیز با حالتی غریب بر می خیزیم و سالن را ترک می کنیم . مهم انست که در این هنگام تمامی تصوراتمان در باره ی فلامنکو بر هم می ریزد و افکار متنوعی فکرمان را مشغول می کند . برخی از ما احتمالا  سعی خواهیم کرد تا انچه را قبلا شنیده ایم با این چیزی که دیده ایم منطبق کنیم و تصوری از فلامنکو بدست آوریم .

فلامنکو درست مانند اعتیاد است و  فقط آنگاه باید به آن بپردازیم که بخواهیم با آن زندگی کنیم

گروه های سه نفری خیابانی با کلاه های خاص و گیتار و دایره زنگی چیزی می نوازند که شما بعد ها در خواهید یافت که یا  malagueñas است و یا verdiales . اینها ندرتا زیر عنوان فلامنکو می گنجند . این مطلب شاید از آنرو باشد که این نوع موسیقی آهنگین تر و بزن بکوبی تر از اغلب ترانه های فلامنکو است و هرکس چنین تصور می کند که موسیقی محلی حتما همین است و اینها هم کولی هستند . در مقام مقایسه ، عمده ی بد فهمی ها در مورد فلامنکو از آنجا نشأت می گیرد که تازه وارد ها  sevillanas  را بهترین فرم فلامنکو می شناسند که بی شک به دلیل شاخصه های رقص باشکوه آن است و اینکه به راحتی در یک  نگاه می توان آنرا تشخیص داد .

حالا فرض کنید که نویسنده این مطلب با اطلاعات کاملی از فلامنکو به دنیا آمده و بلافاصله siguiryas را از  cigarillo تشخیص میدهد و فکر کنید که مقصر بعضی از این کژفهمی ها من باشم . بی شک هر جهانگردی که قدیم به اسپانیا می آمد از شبهای گرم و مخملی ، صدای سحر انگیز برخورد امواج با ساحل و نوای گیتار لذت می برد اما امروزه اصولا  دیگر کسی به بدفهمی ها فکر نمی کند و نوای ناموزون گیتار باس و کیبورد و درامز را نادیده می گیرد ، صحنه ای که روزگاری به ندرت پیش می امد اما امروز ، فراوان است . جهانگردان امروزی حتی با معماهای پیچیده تری هم مواجه هستند که به واقع شناسائی اصل و بدل را بیش از پیش مشکل می کند .

 نادیدن برخی اصول بنیادین فلامنکو سبب شده تا ما در معرفی فلامنکو دچار مشکلات فراوانی شویم . یک وقتی جوانی که هدایت یک گروه نوازنده خیابانی را به عهده داشت از من پرسید چیزی بخواهم تا او بنوازد . با غرور گفتم Tócame Fandango de Huelva ( اینها را از آلبوم ها مید انم و چقدر هم دوستشان دارم .... ) . ناگهان صورتش  تغیر کرد و انگار با زبان بی زبانی به من گفت  :  " چرا دهانت را نمی بندی " . بعد دستش را تکان داد و زمزمه کرد " بعدا " .

خوب ! مشکل کجاست ؟ مگر اینها یک گروه نوازنده فلامنکو نبودند ؟ مگر فاندانگو  محلی نیست ؟ آخر الامر چیزی خواند که به اعتباری فاندانگو  بود در مورد عشق و دوستی که با مالاگا و یا چیزی دیگر غیر از آن آمیخته بود و هرچه کردم نتوانستم  آنرا با  فرهنگ اصطلاحات اسپانیائی مطابقت دهم . نتیجه­ی اخلاقی این حکایت ، ماکارنا بخواهید ، این همان چیزی است که نوازندگانی از این قبیل انتظار دارند تا جهانگردان تقاضا کنند . بعد ها آموختم که در حلقه ی واقعی فلامنکو اصولا تقاضا در  اختیار جهانگردان نیست و همه باید فقط سکوت کنند و این به فرهنگ نزدیک تر است چون آنجا که بار نیست تا شما رومبا بخواهید . حالا جهانگرد از آلمان باشد یا فرانسه چه فرقی دارد ؟

فلامنکو سال های زیادی را پشت سر گذاشته است . بر اساس اطلاعات من ، مشکل واقعی آنگاه پیش می آید که بخواهیم فقط با آموختن گیتار یا شرکت در کلاس رقص و یا تمرین آواز  به وادی هنر وارد شویم . چنانچه اصول موسیقی را بدانید میتوانید به راحتی در عرض سه سال نوازندگی گیتار فلامنکو را بیاموزید اما برای آنکه درست بنوازید لااقل بیست سال یا بیشتر تمرین لازم دارید . دستگاه فلامنکو شرایط خودش را دارد و فقط آن که خبره است می تواند بگوید خارج می نوازی یا نه .

رقص البته ساده تر به دست می آید و قدری تبحر در ریتم های طبیعی و تلفیق برخی اصول که به تدریج می آموزید میتواند در حدود یک سال شما را به استاندارد معینی برساند.

اما آواز . شرط اول برای ورود به این وادی داشتن صدائی خوب و مناسب است که البته د رمرحله ی بعد باید با دانشی کافی از زبان اسپانیائی همراه شود . با این شرایط میتوانید به صورتی حرفه ای تر به گیتار پوشش دهید و پس از آن ، ظاهری خاص از قبیل موهای بلند تا سرشانه مورد نیاز است. یکی از  امتیازات آنست که شما بتوانید بدون ماشین حساب یا چرتکه تا دوازده بشمارید . پس از سال ها تمرین ممکن است چیزهائی یاد بگیرید و پس از آن تازه می فهمید که چقدر از  جریان اصلی عقب هستید . چسبیدن به سویاناس به عنوان یک هدف پنج ساله و سپس همراهی با کروه کر دختران در یک نمایش فلامنکو و یک عکس یادگاری برای آلبوم خانوادگی .

دست افشانی هم  بخشی از این هنر است و به آن سرعت می بخشد . فلامنکو اصولا یک خاصیت تله پاتی ذاتی دارد که همه ی جزئیات بر آن مبنا به هم می پیوندند . اگر آخر از همه به بار بروید احتمالا جائی برای ورود نخواهید یافت ولی فراموش نکنید که به جز در مورد سویاناس باید دستاهاتان را زیر میز نگهدارید و صدای آنرا ساکت کنید .  آخر  آواز فلامنکو که صرفا خواندن یک سری اشعار  نیست ، فرم خاصی است و هر بیگانه ای که بخواهد بر آن تسلط یابد احتمالا خیلی زود از این کار مایوس می شود . بهترین نصیحتی که برای علاقه مندان به آواز دارم اینست که " فراموشش کنید "

مگر اینکه مادرتان از بدو تولد برایتان خوانده باشد و یا اینکه ذاتا از حنجره ای استثنائی برخوردار باشید . هیچ کتاب شعر انگلیسی زبانی هم در فروشگاه وجود ندارد تا شما را در فن آوازخوانی کمک کند . شاید بهتر باشد کناری بنشینید و فقط از شنیدن آن لذت ببرید زیرا این رشته چنان مشکل است که در آن هیچ دو خواننده ای نمی توانند با هم بخوانند و یا اینکه حضار آنها را همراهی کنند . پس این چه خواندنی است که اینقدر مشکل است ؟ این سوالی است که اغلب جهانگردان هنگام بازگشت از اسپانیا در ذهن خود می پرورانند .  بسیاری از  هنرمندان فلامنکو تلاش و مرارت زیادی در فرم های قدیمی بخرج دادند و چنان شد که بولریاس به عنوان گونه ای شاد تر و ریتمیک تر خلق شود تا در خوشی ها و شادمانی ها  نواخته شود. 

حالا ممکن است به خوبی فهمیده باشید که من کاملا شیفته ی  این هنر جادوئی هستم و راستش را بخواهید  آرزو می کنم که کاش یک بار دیگر  به روزگاری بازگردم که هیچ اطلاعی از فلامنکو نداشتم و از ابتدا شروع می کردم  و باز هم لذت بار  اول را تجربه می کردم . فلامنکو با طبیعتی جذاب و سحر انگیز به واقع نوعی اعتیاد است و باید ترک شود مگر آنکه بخواهید با آن زندگی کنید . آنها که با فلامنکو به دنیا می آیند آنرا یک هنر ساده میدانند اما آموختن آن برای خارجی ها دست کمی از یادگرفتن زبان چینی ماندارین یا فیزیک هسته ای ندارد و به واقع از مکعب روبیک هم  گیج کننده تر است .

 

 

flamenconews.ir                اختصاصي    
flamenconews@gmail.com علي مازندراني

 

 

 

ارسال مطالب ، پيشنهاد و انتقاد                  flamenconews@gmail.com

تماس آن لاين                                   flamenconews_id@yahoo.com

 

 

منبع :
www.esflamenco.com
date:1388/2/28