تفاوت ميان بداهه نوازي و نوآوري

اغلب گفته مي شود كه نقش گيتار در موسيقي فلامنكو بداهه نوازي است . زيرا نوازنده گيتار فلامنكو مجبور نيست قطعه از پيش تعين شده اي را نت به نت اجرا نمايد . او آزاد است هر چه مي خواهد بنوازد ، اما اين آزادي به اين معني نيست كه نوازنده درست در زمان اجرا آن قطعه را خلق مي نمايد . بر خلاف اين تصور فعاليت نوازنده درهنگام اجرا خلق فوري قطعه نيست ، بلكه انتخاب عبارات اتصالي ، راسگوادوها و فالستاهايي است كه او در اجراهاي قبلي خود به دفعات از آن استفاده كرده است

نوازنده مجرب با اشكال گوناگون و تغير يافته فالستاها و راسگوادوهايي كه مي نوازد نيز آشنايي دارد . او قادر است اين اجزا را به اشكال گوناگون در كنار هم قرار دهد . به صورتي كه با آيره و بافت موسيقايي آن قسمت خاص هماهنگ شود . به همين دليل خيلي به ندرت پيش مي آيد كه اجراي يك نوازنده در يك توكه خاص دقيقا مانند اجراي قبلي اش باشد . البته گاهي ممكن است نوازنده آنچه را قصد دارد بنوازد از قبل با دقت تمرين نمايد ، اما بيشتر اوقات بخصوص در محافل غير رسمي او تحت تاثير احساسات خود به نوازندگي مي پردازد . در هر دو حالت ، مشروط بر اينكه قواعد كمپاس رعايت شوند ، نوازنده مختار است قسمت هاي مختلف و ترتيب آنها را به دلخواه تغير دهد و اگر جهت همراهي نوازندگي ميكند ،‌آزاد است بر طبق سليقه خود پاسخگوي نياز رقصنده و يا خواننده باشد

منظور ما از نوآوري و يا ابداع ، هنري است كه توسط آن موسيقي جديد براي گيتار خلق مي گردد . و اين پديده اي نيست كه به طور معمول و در حين اجرا در حضور عموم به وقوع بپيوندد . گر چه ممكن است به طور استثنايي و تحت شرايط خاص مانند حضور در خوئرگا ( جشن فلامنكو ) و يا هنگام همراهي آواز تكان دهنده يك خواننده ، نوازنده اي شديدا تحت تاثير قرار گيرد و ابتكاراتي در نحوه نوازندگي اش بوجود بيايد . بهر حال نوآوري ناگهاني در حضور عموم بسيار بندرت اتفاق مي افتد ، چرا كه نوآوري اصولا پديده اي خصوصي مي باشد و معمولا هنگامي حاصل مي گردد كه نوازنده با ساز خود خلوت مي كند و به كشف قابليت هاي آن و ايده هاي نوين مي پردازد

چگونه بداهه نوازي كنيم ؟

هنرجوي علاقه مند قبل از اقدام به بداهه نوازي قطعات خود ، بايد با تكنيك هاي اوليه فلامنكو آشنا بوده و قطعاتي را نيز قبلا بطور مرتب تمرين و اجرا كرده باشد . نيازي نيست كه او با فالستاها و راسگوادو هاي فراواني آشنايي داشته باشد تا از بين آنها انتخاب نمايد ، اما كاملا ضروري است كه او آيره فالستاها و راسگوادوهاي محدود خود را عميقا درك كرده باشد تا بتواند اين قسمتها را به شيوه موسيقايي و به زبان فلامنكو در كنار هم قرار دهد. اين قسمت ها بايد به گونه اي تنظيم شوند كه حركت از يك قسمت به قسمت ديگر داراي روندي كاملا منطقي بوده تا در نتيجه نوعي سير تكاملي در قطعه ايجاد گردد.

البته بسيار مشكل است كه دستور العمل خاصي برا بداهه نوازي در نظر بگيريم ، با اين حال شكي نيست كه با نواختن بيش از حد ترمولو ، قطعه از حال و هواي فلامنكو دور خواهد شد و نميتواند حالات رقص يا آواز را منعكس نمايد . بر خلاف ترمولو نميتوانيم براي راسگوتدو هاي ريتميك در قطعه تكنوازي ، ميزان خاصي تعين كنيم . برخي از نوازندگان در فاستاهاي خود از راسگوادوهاي ريتميك فراواني استفاده مي نمايند تا با ايجاد ضربات محرك در ريتم ، تا حد امكان حال و هواي رقص و آواز فلامنكو را حفظ نمايند . از طرف ديگر برخي نوازندگان كمي ، و بعضي ها اصلا از راسگوادو استفاده نمي نمايند . در اين مورد حق انتخاب با شماست

 

 

flamenconews.ir اختصاصي
flamenconews@gmail.com (هنر گيتار فلامنكو (خوان مارتين
                                           ترجمه و تاليف : فرزاد اميراني

 

flamenconews@gmail.com             ارسال مطالب ، پيشنهاد و انتقاد